Αναρτήσεις

Ο μαχητής στην τύφλα του τα βλέπει όλα ωραία

Εικόνα
Η ανάρτηση αυτή μπαίνει για 4η φορά.  Κάθε φορά γίνεται και πιο επίκαιρη. Κάθε φορά την καταλαβαίνουν όλο και περισσότεροι... Η ιδέα μου δόθηκε από το ποίημα του Coleridge "the spleeping fighter" . Η ελεύθερη διασκευή μου ταιριάζει σε κείνον που το παίζει ...και πολύ "μαχητής" αλλά κατά βάση είναι ένα ανθρωπάκι που ζει στο ψέμα και στον αυτοθαυμασμό...............μέχρι που ξυπνάει απότομα μια μέρα.................... και "η ραγισμένη του μαγκιά ξεφτίζει πια μοιραία".... *********** Δύσκολο πράγμα να το παίζεις μαχητής. Δουλειά σκληρή και χωρίς ΙΚΑ. Να σου ζητούν "τον ταύρο απ' τα κέρατα" όλη την ώρα; Τι διάολο γέμισε ο κόσμος ταύρους πια; Η μήπως απαιτητικούς απείθαρχους ανθρώπους που δεν σ΄αφήνουνε ποτέ στην ησυχία σου; Ολο προβλήματα η ζωή του μαχητή. Να πας εδώ, να πας εκεί, να φτιάξεις, να μπαλώσεις, να μαζέψεις, να πιεις κανά ποτό, να παίξεις καμμιά πρέφα στο πίσω το δρομάκι που δε βλέπουνε οι δούλοι σου μη γίνεις και ρεζίλι ολ...

Εθιμα της Μεγάλης Παρασκευής στην νότια Καρυστία

Εικόνα
Η Μεγάλη Παρασκευή στη νότια Καρυστία και συγκεκριμένα στα χωριά από τον Δύστο μέχρι νότια του Μαρμαρίου, τα λεγόμενα αρβανιτοχώρια, ήταν ημέρα γενικού πένθους, όπου οι άνθρωποι τιμούσαν τον Εσταυρωμένο μ' έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο, όπως ακριβώς τους δικούς τους νεκρούς.  Εχοντας καλλωπίσει και καθαρίσει τους τάφους των οικείων τους στα νεκροταφεία των χωριών που άστραφταν από πάστρα ήδη από την Μεγάλη Τετάρτη, την Μεγάλη Παρασκευή πρωϊ - πρωϊ οι γυναίκες και τα κορίτσια των χωριών μαζεύονταν στις εκκλησίες να στολίσουν τον Επιτάφιο ώστε την ώρα της Αποκαθήλωσης το Σώμα του Κυρίου να αναπαυθεί μέσα στα όμορφα και ευωδιαστά λουλούδια με όλο το σεβασμό και την τιμή που του πρέπει. Λουλούδια του Απρίλη, βιολέτες, μαργαρίτες, τριαντάφυλλα και γαρύφαλλα, κατηφέδες και ζουμπούλια γίνονταν όμορφες γιρλάντες περασμένες σε κλωστή ή πλέκονταν περίτεχνα και μαστορικά μέσα στα σκαλίσματα του Επιτάφιου από τα κοριτσίστικα χέρια κι έφτιαχναν πραγματικά έργα τέχνης για να στολίσουν τον Τάφο ...

Τα έθιμα της Μ. Τετάρτης και Μ. Πέμπτης στα χωριά της νότιας Εύβοιας

Εικόνα
Τα παλιά χρόνια στα χωριά της νότιας Καρυστίας τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας ήταν πολύ όμορφα. Τα χωριά, γεμάτα ζωή και ανθρώπους, συμμετείχαν καθολικά στον καθημερινό εκκλησιασμό από την αρχή των ακολουθιών μέχρι την απόλυση. Για τη Μεγάλη Εβδομάδα ο εκκλησιασμός ήταν η κύρια ασχολία της ημέρας. Κανείς δεν επιτρεπόταν να λείψει και μόνον οι άρρωστοι και οι λεχώνες που δεν είχαν σαραντίσει, δεν πήγαιναν στην εκκλησία.  Οι ακολουθίες γίνονταν με τον ίδιο τρόπο με μόνη διαφορά ότι το Ευχέλαιο, που γίνεται σήμερα την Μεγάλη Τετάρτη νωρίς το απόγευμα, γινόταν τότε το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης.  Τα αξιόλογα έθιμα άρχιζαν από τη Μεγάλη Τετάρτη. ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ : "Τη Αγία και Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ της αλειψάσης τον Κυριο μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι Θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν... " Σε αρκετά χωριά συνηθιζόταν την Μεγάλη Τετάρτη να πηγαίνουν οι νοικοκυρές στο σπίτι του παπά λίγο αλεύρι. Η παπαδιά άδειαζε όλες τις προσφορές αυτές από τις νοικοκυρές σε μια μεγάλη σ...

Προφορικές συμβάσεις ?

Ρε τι 'ναι τούτα που λέτε; Κι όχι μόνο λέτε αλλά γράφετε κιόλας... Αφήνω τα άλλα ... για αργότερα και πιάνω μόνο τούτο προς στιγμήν : "Ο δήμος Καρύστου, λέει, ήρθε αντιμέτωπος με ιδιώτες που κατέθεσαν αγωγή κατά του δήμου για οφειλές προς αυτούς, δυνάμει προφορικών συμβάσεων μεταξύ αυτών και της πρώην δημάρχου κας Σοφίας Μούτσου, χωρίς δηλαδή να υπάρχουν τα νόμιμα παραστατικά. ..." Με ποιον έκανα προφορικές συμβάσεις εγώ; Οποιος έρχεται και σας ζητάει λεφτά ως οφειλόμενα του δήμου Στυρέων τι κάνετε 3,5 χρόνια τώρα; Τον ωθείτε να κάνει αγωγή κατά του δήμου !!! Ζητήσατε ποτέ από μένα εξακρίβωση; Αυτό δεν οφείλατε να κάνετε για να βεβαιωθείτε ότι οφείλονται πράγματι αυτά τα χρήματα; Οποιος σας ζητάει λεφτά εσείς -τέτοια λεβεντιά- τα δίνετε; Πάει δηλαδή αυτός με ένα μάρτυρα στο δικαστήριο και όλα εντάξει; Είμαστε σοβαροί; Μάλλον όμως ξεχνάτε ή θέλετε να ξεχνάτε..... Εγώ δεν ζήτησα εξ αρχής να με καλέσετε να αναγνωρίσω τις οφειλές του δήμου Καρύστου ήδη από το Δη...

Οταν αδικείς ... το πληρώνεις

Εικόνα
Πριν ενάμιση χρόνο έγραφα........ Οταν σπέρνεις ανέμους θα θερίσεις θύελλες... είναι βέβαιο. Οταν ανοίγεις τους ασκούς του αιόλου ο αέρας θα σε παρασύρει πρώτο γιατί είσαι πιο κοντά. Οταν αδικείς το πληρώνεις ! Οταν θεωρείς ότι όλοι είναι ανάξιοι, εκτός από σένα,  καταφέρνεις να τους στήσεις, όλους μαζί απέναντί σου. Ανθρώπους που δεν θα γνωρίζονταν ποτέ καταφέρνεις να τους κάνεις φίλους συνασπιζόμενους εναντίον σου. Οταν τα κάνεις όλα αυτά .... αυτοκαταστρέφεσαι !!! Μην αναρωτιέσαι λοιπόν γιατί αντιμετωπίζεις τόσα προβλήματα. Τα βέλη έρχονται πλέον από παντού. Σήμερα λέω... Οσοι χαίρονται να αυτοαποκαλούνται θηρία ας παρακολουθήσουν μια ταυρομαχία. Είναι, αν και πολύ σκληρό θέαμα, εξαιρετικά διδακτικό... Είναι παιχνίδι στρατηγικής, μεθόδου, ετοιμότητας και ακρίβειας των ανθρώπων που συνεργάζονται. Η δύναμη του ταύρου δεν παίζει απολύτως κανένα ρόλο.  Εκεί λοιπόν βλέπουμε ότι ο ταυρομάχος, ο τορεαντόρ, δεν καταβάλλει δα και καμμιά...

Ουρακοτάγκοι και γυμνοσάλιαγκες

Εικόνα
Προβληματισμός χτες το πρωί ... για το ποιον ή ποιαν εννοούσα.... Να μη μου στεναχωριέστε βρε κουτά, θα σας πω. Είναι ένα πρόσωπο "2 σε 1" . Κοντά στο νου κι η γνώση.... Αυτό λοιπόν το πρόσωπο, το "2 σε 1", εμένα προσωπικά με έγλυφε μέχρι αηδίας "ότε ήμην δήμαρχος" (πώς λέει ο Κονδυλάκης "ότε ήμην δάσκαλος;). Το ίδιο αηδιαστικά δεν ξέρει τι λέει εναντίον μου .... δημοσίως. Οι άνθρωποι που γλύφουν σαν γυμνοσάλιαγκες και που ουρλιάζουν σαν ουρακοτάγκοι ... μόνο για νούμερο σε τσίρκο κάνουν... Και .... Αν ανοίξω το στόμα μου δεν θα το ξεπλένει αυτό το ... νούμερο ... ούτε της Λαρίσης το ποτάμι....

"Οία η μορφή τοιάδε και η ψυχή"

Εικόνα
Δεν υπάρχει πιο αισχρό είδος ανθρώπων από κείνους που σήμερα βρίζουν χυδαία αυτόν που χτες έγλυφαν με ιδιαίτερο ζήλο ..... (μέχρι παρεξηγήσεως, δηλαδή).   Από το στόμα του κόρακα, βέβαια, "κρα" θ' ακούσεις, λέει η παροιμία. Σε ποιόν αναφέρομαι; Η σε ποιάν;  Οποιος/α αισθάνεται ότι τον/την αφορά ..... μέσα έπεσε !!!! Τους ανθρώπους παιδί μου θα τους κοιτάς στο σουλούπι, έλεγε η γιαγιά μου, γιατί όπως είναι το σουλούπι τους θάναι και η ψυχή τους.