Προσωπικά δεν επιθυμώ να μπαίνω σε αλλότριες "κόντρες" και δεν είμαι διατεθειμένη να λειτουργώ σε "τρυπάκια". Δεν το έκανα ποτέ μέχρι σήμερα και είμαι μάλλον αρκετά μεγάλη για να το μάθω τώρα !!!
Για την καλύτερη κατανόηση όσων αναλύονται παρακάτω θα πρέπει να πούμε εισαγωγικά ότι σύμφωνα με τον μεγάλο γλωσσολόγο Γ. Χατζηδάκι (1848-1941), τον θεμελιωτή της επιστήμης της γλωσσολογίας στην Ελλάδα, τα ιδιώματα της νεοελληνικής γλώσσας διακρίνονται σε βόρεια και νότια. Τα βόρεια μιλιούνται πάνω από τη νοητή γραμμή που σχηματίζει ο Κορινθιακός κόλπος με τη Μικρά Ασία. Τα νότια ιδιώματα μιλιούνται από την ίδια γραμμή και κάτω μέχρι την Κύπρο. Χαρακτηριστικά των βόρειων ιδιωμάτων είναι : 1)η αποβολή των άτονων φωνημάτων "ι" και "ου": γρουν' <γουρούνι, τς μάνα τς <της μάνας της, και 2)την τροπή των άτονων φωνημάτων "ε" και "ο" σε "ι" και "ου" αντίστοιχα : τόπους <τόπος, έρχιτι <έρχεται. Τα νότια όμως ιδιώματα έχουν συντηρητικό φωνηεντισμό. Υπάρχει ακόμα και μια τρίτη κατηγορία, τα ημιβόρεια ιδιώματα, ιδιώματα δηλαδή που, ενώ βρίσκονται στην περιοχή των βόρειων ιδιωμάτων, δεν παρουσιάζουν ένα από τα βασικά σ...
"Είπαμε, το πρώτο μπάνιο το κάνουμε του Αγίου Πνεύματος" μας έλεγε η γιαγιά μου η Κασσιανή μόλις πιάνανε οι ζέστες κι αρχίζαμε να καταβρεχόμαστε με τα ποτιστήρια στον κήπο και λυσσάγαμε πότε θα κατέβουμε στη θάλασσα επιτέλους. Κι εμείς πια δεν είχαμε άλλο βιολί κάθε μέρα πότε θα έρθει το Αγιο Πνεύμα στο σπίτι μας να πάμε στη θάλασσα κι η γιαγιά μου η Κασσιανή απελπιζότανε που ήμαστε τόσο χαζοί και λέγαμε βλακείες αλλά τι να κάνει; Να μας πνίξει στη μπανιέρα δε γινότανε γιατί πολύ μας αγαπούσε αλλά άμα δεν ξέραμε κάτι πράματα που ήξερε αυτή σαν αυτό το άγιο πνεύμα τα έβαζε με τη μάνα μου που δεν μας έδινε λέει χριστιανική ανατροφή αλλά μας έκανε όλα τα χατήρια και μας χάλαγε κι αυτή της απαντούσε "τι λέτε μητέρα μικρά παιδιά είναι πού να ξέρουν περί Αγίου Πνεύματος" και δώστου μας χαϊδολογούσε χωρίς να μας εξηγεί περί αυτού του πνεύματος που είχε αγιάσει και ήτανε κάτι σαν περιστέρι αλλά όχι ακριβώς απ' ότι είχα καταλάβει. Και πάντα μετά από αυτές...
Ενα βιβλίο που σε μαγεύει απ΄την αρχή και σε κρατάει έτσι μέχρι το τέλος... Μια παράξενη ιστορία ... μια παράξενη γυναίκα... Μια γραφή που ρέει στο μετάξι και στην κάμα του μαχαιριού..... Η Καρμέλα Αντιγόνη Σώρρου ανατέμνει εξαιρετικά, βαθειά και σχεδόν χειρουργικά, τη γυναικεία ψυχή - την όσο δυνατή άλλο τόσο και αβυσσαλέα -, την ανθρώπινη αδυναμία, τη φτώχεια που κόβει τα φτερά των ανθρώπων, τη διαφορετικότητα που πετά πάντα προς το όνειρο, τα βρώμικα κρεβάτια του εφήμερου έρωτα, τα σφάλματα που πληρώνονται, τον αμαρτωλό και συνάμα μαγικό κόσμο της Τρούμπας στη δεκαετίας του '60. Μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι αληθινή. Δεν είναι όμως, όπως μας λέει η ίδια η συγγραφέας. Είναι λοιπόν μια ιστορία φανταστική, που όμως, για όσους έζησαν στον Πειραιά της δεκαετίας του 60 και γνώρισαν την Τρούμπα, φέρνει στο νου αληθινές καταστάσεις, αληθινά ονόματα, αληθινές δυστυχίες, δηλαδή την ίδια την πραγματικότητα της εποχής φωτισμένη μυστηριακά και δοσμένη μοναδικά μέσα από...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας